Do mojego biura poselskiego często zgłaszają się mieszkańcy, którym odebrano nieruchomości na podstawie dekretu
Do mojego biura poselskiego często zgłaszają się mieszkańcy, którym odebrano nieruchomości na podstawie dekretu z dnia 26 listopada 1945 r. własności i użytkowaniu gruntów na terenie m. st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279).
Osoby te występują do prezydenta m.st. Warszawy z wnioskami o nieodpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność na podstawie art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. Nr 175, poz. 1459), który stanowi, że nieodpłatne przekształcenie przysługuje tym, którym ustanowiono prawo użytkowania wieczystego na podstawie art. 7 tzw. dekretu Bieruta. Zapoznałem się jednak ze sprawami dwóch mieszkańców Warszawy, którym prezydent m. st. Warszawy odmówił nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność.
Pan Jerzy Kołodyński ubiega się o zwrot nieruchomości przy ul. Ostrobramskiej 64 a w Warszawie, którą odebrano jego poprzednikom prawnym w zamian za ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Prawo to ustanowiono na podstawie aktu notarialnego z dnia 25.10.1965 r. Z przedstawionych przez zainteresowanego dokumentów z lat 1961-1965 wynika, że ówczesny minister gospodarki komunalnej nakazał władzom m. st. Warszawy załatwienie sprawy w oparciu o dekret. W akcie notarialnym oraz poprzedzającej go decyzji administracyjnej brak jest jednak powołania tego aktu prawnego, co uniemożliwiło uwzględnienie przez prezydenta m. st. Warszawy wniosku zainteresowanego o bezpłatne przekształcenie. Decyzję negatywną wydano mimo tego, że grunt znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu. Pan J. Kołodyński byłby zatem zmuszony do uiszczenia wysokiej opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, mimo że de facto ubiega się o zwrot własności odebranej jego poprzednikom prawnym.
Natomiast pan Ludwik Baliszewski otrzymał decyzję odmawiającą mu bezpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki przy ul. Żółkiewskiego 66 w Warszawie we własność. Działka ta została rodzicom zainteresowanego odebrana w 1972 r. na podstawie art. 1 dekretu i oddana w użytkowanie wieczyste spółdzielni mieszkaniowej. Pan L. Baliszewski nabył prawo użytkowania wieczystego w roku 1999 w drodze umowy zawartej ze spółdzielnią. W uzasadnieniu decyzji, wydanej z upoważnienia prezydenta m. st. Warszawy, stwierdzono, że nie jest możliwe uwzględnienie wniosku o przekształcenie bezpłatne, gdyż użytkowanie zostało ustanowione w drodze czynności prawnej. Obecnie obowiązujące przepisy nie pozwoliły na uwzględnienie faktu wcześniejszego wywłaszczenia nieruchomości przy ul. Żółkiewskiego, doprowadzając do sytuacji, w której pan L. Baliszewski jest zmuszony zapłacić wysoką kwotę za zwrot własności odebranej jego rodzicom.
Omówione wyżej dwa przypadki krzywdzącego działania powołanej na wstępie ustawy nie są odosobnione. Może to prowadzić do wniosku, że unormowane w jej art. 5 przesłanki bezpłatnego przekształcenia są zbyt rygorystyczne, co sprawia, że intencja ustawodawcy nie jest wypełniona.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie: Czy w świetle dotychczasowej praktyki administracyjnej uznaje Pan Minister za zasadne wystąpienie z inicjatywą zmiany przepisów cyt. ustawy z 2005 r. w kierunku stworzenia szerszych możliwości bezpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności?
Z poważaniem
Poseł Artur Górski
Warszawa, dnia 4 lipca 2007 r.