Na terenie Parku Krajobrazowego Dolny Sanu działa kilkanaście retort wypalających węgiel drzewny. Retorty te
Na terenie Parku Krajobrazowego Dolny Sanu działa kilkanaście retort wypalających węgiel drzewny. Retorty te nie posiadają urządzeń zabezpieczających przed skażeniem środowiska. Dym zanieczyszcza powietrze, a smoły z dużą ilością dziegciu zanieczyszczają glebę i wody gruntowe oraz spływają do rzek. Ponadto drewno do wytwarzania węgla drzewnego pochodzi ze stromych brzegów Sanu i jego dopływów. W wyniku takiej działalności wzmagają się procesy erozyjne, a teren Parku Krajobrazowego zamienia się w krajobraz księżycowy. Taka gospodarka wpływa bardzo niekorzystnie na bilans wodny i zmniejszenie chłonności terenów leśnych, a tym samym na zwiększenie prawdopodobieństwa występowania w tym rejonie powodzi. Dotychczasowe próby zmuszenia producentów do stosowania takich technologii, które nie będą zagrażały środowisku, oraz określenia miejsc i sposobów pozyskiwania drewna takimi metodami, by nie następowało zwiększenie procesów erozyjnych ani wzrost niebezpieczeństwa powodzi, nie przyniosły rezultatów.
Dotychczasowe interwencje mieszkańców w Urzędzie Rejonowym w Sanoku w tej sprawie nie odniosły skutku. Urząd rejonowy traktuje instalacje retort jako zabudowę tymczasową nie wymagającą pozwolenia na budowę ani decyzji określających warunki oddziaływania na środowisko. Tymczasem zapotrzebowanie na węgiel drzewny systematycznie wzrasta i będzie systematycznie rosło ze względu na rosnące zapotrzebowanie gospodarstw domowych i przemysłu. Także moje interwencje u wojewody krośnieńskiego nie przyniosły żadnych wyników.
Opisana sytuacja skłania mnie do zwrócenia się do pana ministra z pytaniem: Jakie kroki zamierza pan minister podjąć dla wyegzekwowania od urzędników administracji rządowej wywiązania się z nałożonych na nich obowiązków?
Poseł Jerzy Osiatyński
Warszawa, dnia 24 lipca 1998 r.